Liabe Kultuaredaktion,
manchmoi moant ma, dass ma furt muaß vo dahoam, und wenn’s bloß an am Namidog is. Am liabstn in de Berg. Aba des moanan andare an am schöna Maidog aa. Und so is ma ned alloa untawegs, no dazua, wenn ma wega am wehen Haxn grod ned so guad auf de Fiaß is und ma liaba mitm Auto auf d’Oim auffefahrt.
So san ma, i und mei Frau, neilich in de Wildschönau gfahrn, weil ma do no nia warn und weil‘s do so schee sei soid. Ganz hinte san ma gfahrn, bis’ nimma weida ganga is, hi zua da Schönangaoim. Es war aa gor ned so schiach do dort, ned so schee wia bei mia dahoam in Mimpfding, aber so schee kon’s ja aa ned leicht wo sei. Jedenfois warn dahintahoi houche Berg und bei da Oim a groußa Parkblotz voia Autos und a niedaboarischa Rentnabus.
Vor da Oim war a groußa Oimkiosk mit Mankaifett und Trenkahüat. De Oim säim war a grouße Wirtschoft mit voibsetzta no größana Terrassn. Noch dera anschdrengendn Bergfahrt waar aa Caputschino mit Apfeschdrudl recht, hob i ma denkt. Aba de Bedienung is ned kema, de niedaboarischen Rentna warn so laut wia Preißn aus Düsseldorf, und aufamoi hod aa no da Zillerdoia Hochzeitsmarsch aus irgendoam Lautschbrecha dröhnt. Es war so gmüatlich, dass ma glei weida gfahrn san, wieda obwärts.
Schliaßle san ma in Thierboch glandt. Fünf Bauernhäusa, a scheens Kirchal, a oide Voikschui mittn in na blüaradn Wiesn und oa Wirtschoft. Doch de Wirtschoft hod ab Sonndognamedog um drei und am Mondog Ruhedog, oiso, wenn de Manna vom Frühschoppn hoamganga san. Wieda koa Caputschino, weil’s noch drei war.
Dann war do a Schdraßenschäidl noch Kundl. Dem sama noch gfahrn, oiwei bergob. Da Teer hod aufghört, a Schäidl is kema: gfährliche Schottastrass, 14 oda gor 18 Prozent Gefälle, koa Bankett. Und rechts is‘ in de Schlucht obeganga. Aba mei Ope hod des dabackt und is auf‘m Weg bliem. Gsund san ma untn okema, direkt beim Eingang vo da Kundla Klamm.
Nadürle woid ma de aa no oschaun. Auf am Schdrassal is‘ eineganga in de Klamm, und wos kimmt zum Glück füa mein wehn Haxn noch sechshundad Meta: des oide Zoihaus, wos iatz a Wirtshaus is, mit gnua Plotz auf da Terrassn und am Caputschino mit Topfnschdreislkuacha. So schee hät‘s sei kinna, wenn ned da Boch, de Wildschönaua Ocha grod vor da Wirtschoft zwoa Meta obgeschdürzt waar und unbandig grauscht häd. Und kaam trink i mein Caputschino, scho fangt wieda da Zilladoia Hochzeitsmarsch o, glei drauf kimmt a Diroia Turistnjodla und da neieste Apreschischlaga.
Iatz hod ma‘s Rauschn vom Wäidboch gor nimma gscheid ghört, so laut war de Muse in da Klamm. Schuid an dera muskalischn Umwäidvaschmutzung war a grouße Musemaschin vor da Wirtschoft mit gschnitzde Diroia Musikantn vorn drauf, de se aa no grührt ham. Und mit bloß oam Euro ham de scho losglegt. Manche Turistn oda sogar aa Diroia muaß des gfoin hom, den den Hoizkopfmusikanten ham gor nimma aufghört.
War des auf d’Nocht dann schee schdaad bei mia dahoam auf da Terrassn!
Des schreibt Eich
Euer Kultualeser
Vinzenz Summerer