Liabe Kultuaredaktion,
neili war i mit meina Frau a boor Dog in Wean, eigentlich zweng da Kultua. Und mia ham dann aa an Haufa ogschaut, wos i eich aba gor ned ois schreim kon, weil i do dazua fünf Briaf brauchad. Jedenfois war ma ganz aufm Weana Kultuatripp und san deszweng ins Burgdeadda ganga und ham gmoant, mia schaun uns dort koan schwaaren grantign Thomas Bernhard, sondan mit „Liebesg’schichten und Heiratssachen“ wos Weanarischs vom Nestroy o. Oiso mia eine in des brozade Burgdeadda (warum des so hoaßt, woas i ned, weil do nirgends a richtige Burg in da Nachad war). Und dann glei in de Losche ganz vorn im eastn Schdock, den ma im Deadda Rang hoaßt. De Losche hod sogor a eigene Diar und a Garderob und a rouds Kanapä ghabt, und wenn ma’s gwußt häd, häd ma se füa de Pause säim an Schampanja und a Brotzeit in des Loschnseparee mitnehma kinna. Do war’s scho schee, aba vom Schdiggl schreib i liaba nix, weil de Hauptroin ham fast lauta Preißn auf preißisch gschbäit und des Ensamble häd bessa auf Hamburg oda Bochum basst. Und gschbäit ham s’ so übatriem künstlarisch wia grod frisch vo da Schauschbäischui. Deszweng ham ma dogsdrauf am Sondog gsogt, iatz glangt‘s mit da Kultua, mia fahrn auf Grinzing!
Ned weid vom Burgdeadda am Schottentor geht da Heirignexpress los, des is de Schdraßenbahn Achtadreißge, de direkt auf Grinzing auffefahrt. Iatz im März war ja no ned väi los, und de Busse vo de deitschn und andern ausländischen Turistn warn aa no ned do. So war’s ganz schdaad wia mia in Grinzing aufeschbaziert san und aufamoi im Weinberg gschdandn san und auf Wean obegschaut ham. Scho schee! Und wieda drin in Grinzing, glei neba da Botschaft vo Namibia, war direkt an da Himmeschdrass a kloana Heiriga, wo da Buschn ausaghängt is. Koa Turistnbusobfäiausschank. Der war so kloa, do häd gor koa Busladung einepasst. A Wirtsgartal hintam Zaun, drin acht Hoizdisch und a kloans Buffett, wos Essn hergricht war, und ganze fünf Leid drin samt Wirt und Wirtin. Und de ham sogor Weanarisch gredt. Und i hob sie bessa vaschdandn wia de preissischn Schauschbiela im Burgdeadda, weil des Weanarisch is nämlich schbrachwissenschaftlich a östlichs Mittlboarisch und wenn ia aa eha a mittlas Mimpfdinga Mittlboarisch red, vaschdäh i s‘ scho ganz guad, de echtn Weana. Und dann hod se mei Frau aa Schbeckbrot bschdäidt, und i mia a Fleischlabal mit Kren, und dazua hod’s a boor Achtal Heiriga gem und dann no a boor mehra. So war’s in da Himmeschdrass in Grinzing im März. Do war wirkle da Himme nimma weid. Dass dort in da Nachad vom Himme sei kanntn, ham se vielleicht aa schon andare denkt, wo ned weid weg vom Wiegel Franz seim Buschnschank (iatz varrod i eich den Nama doch), auf dem Grinzinga Friedhof lieng: da Attila Hörbiger, da Gustav Mahler, de Alma Mahler-Werfel, da Peter Alexander, da Helmut Lohner. Grod schod, dass der do scho liegt und ned am Dog vorher im Burgdeadda an Nestroy gschbäit hod! Und sogor da Thomas Bernhard liegt in Grinzing aufm Friedhof. Er hod do net unweit vom Wiegel Franz seim Heirign und vo da Himmeschdrass sei Ruah gfundn und se vielleicht dort mit de Weana und de Östarreicha vasöhnt.
Wer woaß, moant
Euer Kultualeser
Vinzenz Summerer