Im Hiagst is des Stoaguadfaßl aus dem Kella kemma, es is sauba gwaschen worn und hergricht für des Sauakraut, des damois no soiba gmachd worn is. Dene Weißkrautköpf im Garten vom Opa san de Deckblattln abagschoid und dann gwaschn worn, dass de glänzt ham wia Christbamkugeln.
Dann is de Gaudi o’ganga und de Krautköpf san gviertelt und dann ghobed worn. Nach oana Stund dera Hobelei woaßd nimma, ob du no Arm host oda nimme. Da lernt ma des Stoßgebet „Wer auf Gott vatraut, der braucht koa Kraut“ erst richtig zum Schätzn.
Damit is aba de Krautarei no ned vorbei. Des ghobede Kraut is in des Stoafaßl kemma. De Mama hod dann ah Soiz, an Kümme und an Wacholder ins Faßl mid dazua do. Dann san de Fiaß von de Kinda mid dem Gartnschlauch sauba gwaschen worn, und dann san de Barfuaß in de Krautfaßl gstoid worn. De ham dann mid eahnane Fiaß sauba stampfa miassn, damit des Kraut schee vateilt werd, und se da Sauakrautsaft entwickeln ko. Des is wichtig zwengs da Fermentation. Des soid vahindan, dass im Faßl Schimme und Keime entstengen.
Wer koane Kinda ghabd hod, der hod am Krautstampfa hernehma miassn. Des mid dem Stampfa maltetiertde Kraut is gor nia ned an des hikemma, des de Kinda stampfa ham miassn. Da Krautstampfa is ah sonst im boarischn Lem vorkemma. Wenn gsagd worn is der ode de ham Fiaß wia ah Krautstanpfa, dann war des ned unbedingt ah Kompliment.
Wenns im Kella schee langsam finsta worn is, dann war des Krautfaßl langsam voi. Des Krautstampfa war vorbei. Auf des Faßl is ah Hoizdeckl kemma, der gnau abschließd, und auf den Deckl a Drum Stoa, damit de Sauakraut guad reife ko.
Dann geht es wie bei Buschs Witwe Bolte: Eben gehd mid an Tella Witwe Bolte in den Kella, dass sie vom Sauerkohle eine Portion sich hole, wofür sie besonders schwärmt, wenn es wieder aufgewärmt.“