Wenn am erstn Advent da Weg von da Schillastraß in de Spitalgasse o’tretn worn is, dann is in oan scho langsam feierlich worn. Auf dem Oidmuidorfa Fuaßweg is Richtung Stodplatz ganga. Da Schnee guad 30 Zantimeda hoch und sakrisch koid wars ah. Ned wia heid sibirisch koid, koa neua Kälteminusrekord, na, es war saukoid, aba normal für uns. Mid dabei war da Briaf fürs Christkidl, denn der is nua in da Spitalgass abghoid worn. Aufpassd hob i wia a Hafdlmacha, aba des Christkindl hab i nia gsehgn. Da Naglschmiedturm war damois no ned weihnachtlich beleucht, aba wennsd von da oban Stod in de guade Stum kemma bist, dann warst an Christkindl ganz nah.
Scho beim Spuizeugladn vom Wimmer neban Maxbauer ham se de Buam und Deandl des Nasn an da Schaufensdascheim platt druckd. Da war mei Objekt da Begierde drin. A Hoizzug mid Lok und drei Wägn für vier Mark. Damois a Haufa Goid. Im Briaf ans Christkindl is der Zug drei Moi undastricha gstandn. Ma hod noa hoffa und betn kenna, aba gewiß war gor nix.
Beim Kolb wars de nämliche und olle ham gschaud und deut, was für scheene Spuisachn es gem dadad. Zu dera Zeid ham ma olle midnand ned vui ghabd, und zwischen Nike und Adidas ham ned undaschiedn, weils es schlicht und ergreifend ned gem hod. A des neueste Handy, Smartphone oda Tablett war koa Thema, weil de mehran von uns no koan Fernseh ned ghabd ham. Schwarzweiß und mid Östareich vier Programme, do dad de heutige Jugend de Krise kriagn.
Olle Schaufensda am Stodplatz warn weihnachtlich hergricht und dekoriert. Ois war scho im Lichdakranz beleucht, aba sparsam. Beim Licht zua Weihnacht ham de Muidorfa Gschäftsleut damois ned übatriem. Es war ois a paar Numman kleana wia heid, aba ah damois ham de Kindaugn scho gleichd und gestrahlt, vielleicht inniga ois heid, wos eh ois gibd.
Dann is üba de gschaufedn Schneehaufa, ah koa Jahrhundatschnee, koa Schneechaos oda Schneelawine, in de Spitalgass ganga. De Briaf ans Christkindl san auf de Fensdabank deponierd worn, wia se des kehrd. Noch oana Stund warns nimma do, und i hob de Christkindl ums Varrecka wieda ned dawischt.
Im Haus von da Oma war Weihnachtn scho zum Riacha. Platzal- und Lebkuchadufd mischt se mid Tannazapfa und Tannanadln zum Advent in seina ganzn Schönheit, Einmaligkeit und Schlichtheit.
Drei weitare Kerzal ham mia wartn miassn, bis ma gwußt ham, ob des Christkindd de Briaf ah richtig glesen hod. Da hod se bis heid nix gändand.